•Wat fijn dat jij mijn veters kunt strikken.

•Je lacht altijd zo leuk.

•Bedankt voor je hulp bij het rekenen.

En bij mijn zoon:

•Jij zorgt goed voor je kippen en konijnen.

•Jij weet veel van techniek.

•Je bent erg grappig.

Ik merk dat zij er altijd heel enthousiast over vertellen en het ook leuk vinden om andere kinderen complimenten te geven.

Positieve aandacht is goed voor het zelfvertrouwen

Nu klinkt dit allemaal vrij eenvoudig, maar hier is wel degelijk over nagedacht. Zo vertelde de leraar mij dat hij merkt dat het voor kinderen belangrijk is om te horen hoe positief anderen over hen denken, wat belangrijk is voor het zelfvertrouwen. Ook heeft het voor een groot deel te maken met het aanleren van sociale vaardigheden.

Wanneer kreeg u een complimentje? En wanneer gaf u er een?

Wanneer ik terugkijk naar mijn schooltijd, kan ik mij niet heugen dat daar ooit zo expliciet aandacht aan is geschonken, zelfs niet tijdens mijn opleiding P&O. Wanneer u dit leest is de kans zeer groot dat u tot dezelfde conclusie komt. Is dit de reden dat wij ons er veel te weinig van bewust zijn hoe belangrijk het is om een compliment te geven of ontvangen?

Kunt u zich herinneren wanneer u voor het laatst een compliment heeft ontvangen? Hoe voelde u zich toen en wat deed het met u? Waarschijnlijk gaf het u een goed gevoel en kracht om verder te gaan met wat u doet. Dat gevoel kunt u anderen ook geven, dus wees daar bewust van.

Complimenten zijn een vorm van sociale erkenning en waardering

Als Coach kom ik regelmatig tegen dat mensen vastlopen om wat voor reden dan ook, zowel in het werk als privé. Nu verbaast het u misschien wanneer ik u vertel dat veel oorzaken te maken hebben met het gevoel niet gewaardeerd te worden. Dit gevoel vergt veel energie, waardoor de energie langzaam minder wordt en kan leiden tot disfunctioneren en/of verzuim.

Een klein gebaar met grote gevolgen

Zo begeleidde ik een keer een cliënt die op het punt stond zich ziek te melden bij de werkgever omdat het niet goed ging op het werk, waardoor hij thuis ook niet lekker in zijn vel zat. Al snel werd duidelijk dat hij het gevoel had dat hij zich niet gewaardeerd voelde op zijn werk, terwijl hij toch keihard werkte en zijn best deed. Door het gesprek aan te gaan met de werkgever is veel duidelijk geworden. Zijn leidinggevende bleek zich helemaal niet bewust te zijn dat dit speelde. Hij bleek juist zeer enthousiast te zijn over de inzet van deze medewerker, maar heeft het nooit verteld en bood hiervoor zijn excuus aan. Enkele weken later zag ik ze weer en -hoe simpel het ook klinkt- ik zag twee blije mensen.

We kunnen de wereld een beetje mooier maken

Toch biedt de jongere generatie misschien wel uitkomst, aangezien zij nu al leren hoe belangrijk het is om elkaar een compliment te geven en ervaren hoe prettig dat is. Iets wat voor ons niet als vanzelfsprekend wordt beschouwd, maar dat wel zou moeten zijn. Dus leer van de jongere generatie, maar houd hen ook scherp. Dan kan het alleen maar beter worden.

Mijn Tip: Stel uzelf de taak elke dag een compliment uit te delen aan iemand in uw omgeving; dit kan zowel op het werk als thuis zijn. U zult merken dat u hier positieve reacties op zult ontvangen en zelf ook complimenten ontvangt.

Wilt u hier binnen uw bedrijf/organisatie meer aandacht aan besteden, dan maak ik graag een afspraak met u.

Waarom is het lastig belangrijke keuzes te maken?

Volgens mij is het nemen van besluiten soms zo lastig omdat we zo’n hoog verantwoordelijkheidsgevoel hebben. Of wellicht omdat we het heel zorgvuldig en precies willen doen en ons geen fout willen of kunnen veroorloven. Het gekke is echter dat we ons vrijwel altijd heel prettig voelen als we een besluit eenmaal genomen hebben. Dat voelt dan als een soort van bevrijding.

Mijn eigen ervaring:

In mijn werkzame leven heb ik meerdere keren voor een belangrijke keuze gestaan. Zeven jaar geleden heb ik na ampele overwegingen besloten om mijn arbeidscontract niet te laten verlengen. Ik wilde mijn talenten beter kunnen benutten, meer plezier in het werk hebben en meer aandacht aan mijn gezin kunnen geven. Dat klinkt als vanzelfsprekend, maar dat was het niet. Met hulp van een oud- collega heb ik die keuze uiteindelijk weloverwogen en heel bewust genomen.

Na een aantal jaren in mijn eentje als ZZP’er gewerkt te hebben, heb ik me verleden jaar aangesloten bij Symion, een samenwerkingsverband van zelfstandige professionals. Ook dat heb ik gedaan door er met anderen over te sparren en heel duidelijk te zijn over mijn talenten, belangen en kijk op samenwerking. Ik ben blij met die keuze: het werkte opnieuw bevrijdend.

Wat heeft u daaraan?

Ik hoop veel! Ik ervaar namelijk dagelijks in mijn werk als jobcoach dat veel mensen het maken van keuzes en het nemen van beslissingen alleen doen, zonder hulp van anderen, in alle eenzaamheid. Het maakt niet uit of dat nu zakelijke keuzes zijn of juist heel persoonlijke. Meestal weten we wel wat de beste keuze is, maar blijven we ronddraaien in kringetjes, omdat we zoveel aspecten bij die keuze betrekken. Je zou het keuzestress kunnen noemen. Angsten en overtuigingen die op de voorgrond treden en ons belemmeren met enige afstand en realiteitszin de juiste keuze te maken. Dat leidt enorm af.

Mijn tip: als u voor een belangrijke keuze staat, zoek dan iemand uit uw omgeving die u vertrouwt en met wie u een- benen- op- tafel- gesprek kunt voeren. Dat kan u helpen uw gedachten te ordenen en uw -wellicht irreële- angsten en overtuigingen in een ander perspectief te zien. U zult merken dat u de te maken keuze zo maar maakt, van harte. Ervaar hoe bevrijdend dat werkt!

Ancella van der Haar, Symionaut